W roku 1914 zostaje wynaleziony biustonosz z prawdziwego zdarzenia. Dokonuje tego Mary Phelps Jacob. Połączyła ona wstążkę z dwoma chusteczkami i zrezygnowała z zakrycia brzucha. To pierwszy biustonosz zbliżony do takiego, jaki my znamy współcześnie. Biustonosz ten jest mięciutki oraz bardzo krótki. Niemniej pełni podstawową funkcję – rozdziela piersi w miarę naturalnie. Biust jest też spłaszczony, co bardzo odpowiada wymogom mody z lat dwudziestych.

Biustonosz ten został opatentowany jednak nie cieszył się zbytnim powodzeniem. Panie o dużych piersiach nie mogły go nosić, bo nie spełniał swej funkcji należycie.

W późnych latach dwudziestych w końcu zauważono też potrzeby pań hojnie obdarzonych przez naturę. Tym bardziej, że kino z tamtego okresu zaczyna lansować wzorzec panny biuściastej, kobiecej.

Firmy zaczynają produkować biustonosze podtrzymujące obfite nawet biusty. Modne są inne ubrania do których wymagana jest specyficzna bielizna, biustonosze także. Dobry biustonosz potrzebny jest każdej kobiecie w latach trzydziestych, by dobrze prezentować się w sukni z dekoltem.

W pierwszej połowie lat trzydziestych przychodzi wybawienie dla biustów kobiecych.

Producenci dokonują specyfikacji i podziału miseczek biustonosza na rozmiary. Do tego pojawiają się haftki, dzięki którym można regulować pas i ramiączka biustonoszy. Lata trzydzieste to moda na biusty spiczaste. Takie też powstają biustonosze. Szwy takiego stanika tworzą z tkaniny taka właśnie modną stożkowatą konstrukcję. Pierwszy biustonosz o takim kroju nosi nazwę Belle Poitrine.